ของขวัญของคุณย่า 
วันที่ 01 พฤศจิกายน 2551 12:13
อ่านหนังสือ Chickeen Soup for the Soul ฉบับการ์ตูน
มีเรื่องหนึ่งที่ดีมากๆ เลยเอามาแบ่งปันกัน
ชื่อเรื่อง "ของขวัญของคุณย่า"
คุณย่าของฉันชื่อ กาห์์กี
ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กเล็กๆ คำแรกที่ฉันพูดได้คือ "กาห์กี"
คุณย่าภูมิใจมาก คิดว่าฉันเรียกท่าน เป็นเหตุให้ฉันเรียกคุณย่าว่า กาห์กี มาจนทุกวันนี้
5 ปีมาแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นรอยยิ้มที่แจ่มใสบนใบหน้าของคุณย่ากาห์กี
นับตั้งแต่คุณปู่เสียไปเืมื่อ 5 ปีที่แล้ว คุณย่าก็จมอยู่กับความเศร้าโศรกเสียใจ
ฉันไปหาคุณย่าทุกสัปดาห์ แต่ท่านก็ไม่ใช่คุณย่าที่ร่าเริงแบบที่ฉันเคยรู้จักเสียแล้ว
ปกติเวลาที่ฉันไปเยื่ยมคุณย่า คุณย่าจะไม่ค่อยพูดเพียงแค่มองฉันด้วยแววตาที่หม่นหมอง
ทุกครั้งที่ฉันเดินไปบ้านคุณย่า ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดินใต้ต้นไม้่ที่มืดคลึ้มในฤดูหนาว
ฉันว่าวันนี้คุณย่าก็คงซึมเศร้าเหมือนทุกครั้ง
ตั้งแต่คุณปู่เสียไป คุณย่าก็เหมือนกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาไร้ชีวิตชีวา
แต่วันนี้ ฉันแปลกใจที่คุณย่าไม่เป็นอย่างที่คิด
หน้าตาของท่านสดชื่นแจ่มใส มีชีวิตชีวาราวกับใบไม้แรกผลิ
"หนูรู้มั้ยว่าทำไมวันนี้ย่าถึงมีความสุข"
"บอกหนูหน่อยสิค่ะคุณย่า"
"หลังจากคิดอยู่นานว่าทำไมพระผู้เป็นเจ้าถึงพรากคุณปู่ไป ทิ้งให้ย่่าอยู่คนเดียว
ในที่สุดย่าก็รู้เหตุผลแล้ว"
"เหตุผลอะไรค่ะ" "การบ้านไง!"
"การบ้านหรือ? หมายความว่าไงค่ะ?"
"ในชีวิตคนเราแต่ละคน มีความรักมากมายที่ควรแบ่งปันให้ผู้อื่น
แต่ย่าไม่เคยพยายามทำให้สำเร็จเลย
คุณปู่ของหนูรู้ดีว่า ความลับของการมีชีิวิตอยู่อย่างแสนวิเศษ คือ
การได้รักซึ่งท่านก็ทำมาตลอดชีวิต
แล้วทำไมตอนนี้ย่าจะไม่ทำการบ้านเรื่องความรักของตัวเองบ้างล่ะ?"
"นั่นคือเหตุึผลที่พระผู้เป็นเจ้าประทายเวลาให้ย่าได้รักอย่างเต็มที่
เต็มความสามารถของย่า"
"ยอดไปเลยค่ะคุณย่า"
"คนเราจะรักได้ก็เฉพาะตอนที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้นแหละ"
"เมื่อตายไปแล้ว เราก็รักใครไม่ได้"
"ย่าได้ีรับของขวัญ นั่นคือเวลาที่จะได้เรียนรู้วิธีรักและให้ความรักกับผู้ือื่น"
"ขอให้หนูคอยดูตอนที่ความรักของย่าผลิดอกออกผล"
หลังจากวันนั้น การไปเยี่ยมคุณย่าที่บ้านของท่านเป็นเหมือน
การเดินผ่านสวนดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ อย่างมีความสุข
ทุกครั้งที่ไปเยี่ยม คุณย่าจะบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของท่านในแต่ละวัน
"เมื่อวานตอนที่ลุงของหนูโมโหเรื่องไร้สาระ
ย่าทนฟังเสียงเอะอะ โวยวายของเขาจนจบ และพยายามกลบความโกรธของเขาด้วยความรัก"
"วันรุ่งขึ้นเขากลับมาพร้อมขนมเค้กก้อนมหึมา และคำขอโทษ
ย่าเลยเอาขนมเค้กไปให้เพื่อนบ้านที่ยากจน
คนกว่าสิบคนเลยได้อนิสงค์จากเค้กอร่อยๆ ก้อนนั้น"
"แล้ววันนี้พวกเขาก็มาช่วยตัดหญ้าและปลูกดอกไม้
คนที่ผ่านไปมาคงมีความสุข ที่ได้เห็นดอกไม้
หนูเห็นมั้ยว่า ความรักและการขอบคุณจะถูกส่งต่อกันไปเรื่อยๆ เหมือนการวิ่งผลัด"
วิถีชีวิตของคุณย่ากาห์กีเปลี่ยนไปวันแล้ววันแล่า
คุณย่าทำการบ้านเรื่องความรักใหม่ๆ ทุกวัน เหมือนต่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์
ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตคุณย่า ฉันไปเยี่ยมท่านที่โรงพยาบาลทุกวัน
คุณย่าได้หายไปจากห้องพักผู้ป่วยแล้ว...
คุณพยาบาลเล่าให้ฉันฟังว่า... ช่วงที่ทรมานที่สุดก่อนสิ้นใจ
คุณย่าได้ขอน้ำแก้วหนึ่ง คุณพยาบาลคิดว่าท่านคงกระหายน้ำ
แต่คุณย่ากลับเทน้ำนั้นลงบนใบไม้เฉาๆ ในกระถางบนขอบหน้าต่าง
เธอบอกว่า ต้องการให้ใบไม้เล็กๆ ที่เพิ่งผลิใบงอกงามขึ้น จนกลายเป็นต้นไม้ใหญ่
แล้วบอกอีกว่า เมื่อเสียชีวิตแล้ว ท่านจะเป็นแสงสว่างสาดส่องป่าแห่งนี้
คุณพยาบาลคิดว่า... ผู้คนที่มานั่งรวมกันในป่าแห่งนี้ คงคุยกันเรื่องความรัก
และพูดถึงความรักของคุณย่าด้วย...ฉันเองก็คิดเช้นนั้น
ถึงแม้ว่าเรื่องความรักของคุณย่ากาห์กีจะจบลงแล้ว
แต่บันทึกความรักของคุณย่าจะได้รักการสรรเสริญ และผู้คนมากมายที่เฝ้ามองคุณย่าอยู่
จะช่วยส่งความรักต่อๆ กันไปเหมือนการวิ่งผลัด
"เมื่อคืนฉันได้รู้ว่า
หากไม่อยู่บนโลกนี้
เราก็ไม่อาจเรียนรู้ได้
ความรักจะต้องอยู่บนโลกใบนี้
เมื่อจากโลกนี้ไปก็สายเสียแล้ว
ฉันจึงได้รับรางวัลแห่งชีวิต
เพื่อฉันจะได้เรียนรู้การอยู่เพื่อรัก
ขณะที่ยังอยู่บนโลกใบนี้"
กำลังประมวลผล...